28/1/2009 · Kategori: Sevgiliye Mektup
gerçek iki dost var...birisi saf ve temiz bir yiğit..
aynı zamanda varlıklı...
diğeri uyanık...akıllı ve zeki...
akıllı olan dost bir gün dara düşer...
ve saf tertemiz kalpli dostundan para ister...
ve saf olan yiğit..tüm parasını verir...
sonra bu saf olan..evlenmek üzere nişanlanır..
uyanık dostu bundan..nişanlısını ister...
saf dostunu kıramaz çok üzülür ama nişanlısından vazgeçer...
uyanık arkadaşı çok zengin olur...
saf ise yoksullaşmıştır...
ve iş istemek için uyanık dostuna gider..
dostuysa ona iş vermez...
üzgün çaresiz ama dostuna karşıda kızmadan yürürken..
yolda karşısına yaşlı bir ihtiyar çıkar..
ihtiyarsa yanlız olduğunu kimsesi olmadığını ve bakıma muhtaç olduğunu söyler..
alır evine götürür ihtiyarı...
bakar ve ihtiyar sonra ölür...
öçlmeden önce bir evrak verir bu saf gence..
genç evraka bakar..bu ihtiyarın çşok zengin olduğunu ve
tüm servetini kendisine bıraktığını görür...

hiç tereddüt etmeden parasını verdiği ve nişanlısından vazgeçtiği
dostunun malikanesinin karşısında..bir malikane yaptırır..
bu malikanede tek başına yaşarken..yaşlı bir kadın kapısını çalar..
aç olduğunu söyleyerek yardım ister...
içeri alır..yemek yedirir ve bu malikanede yalnız yaşadığını söyleyerek
yaşlı kadına...yemek ve temizlik yapması için iş teklif eder...
kadın severek kabul eder ve birlikte yaşamaya başlarlar...
bir zaman sonra kadın neden evlenmediğini sorar...
saf gençse bu zamanda evlenmeye değecek kızı nerde bulabileceğini
bilmediğini söyler...
yaşlı kadın..
buna değecek birisini tanıdığını..görüştürebileceğini eğer kabul edersen evlendirebileceğini..
söyler...
görüşürler anlaşırlar ve evlenmeye karar verirler...
düğün günü gelip çattığında..
düğüne uyanık dostunuda davet eder...
düğün başladığında bir konuşma yapar saf genç...
benim çok sevdiğim bir dostum var diyerek başlar...
bir gün dara düştüğünde..bütün paramı verdim..
dostumu o kadar çok seviyordum ki..
nişanlımdan vazgeçmemi istedi..nişanlımı ona verdim...
çok üzülmüştüm...
sonra dara düştüm..bu arkadaşımdan iş istedim..bana iş vermedi...
yinede o benim bi tane dostum...
sonra uyanık olan dostta konuşmak istediğini söyler ve konuşmak üzere sahneye çıkar...
evet benim saf tertemiz kalpli bir dostum var...
bir gün dara düştüm ve bu dostumdan para istedim...
o kadar iyiydiki..bütün parasını bana verdi..
bu saf dostum..
çirkef ve ona uygun olmayan bir kızla nişanlanmıştı..
onu bedbaht edecek nişanlısından kurtarmak için..
nişanlısını istedim..sonra dara düştüğünde...benden iş istedi..
öyle bir dostu..kendi emrimde çalıştıramayacağım için...
ona iş vermedim...
ama ona yaşlı babamı gönderdim...
bütün servetini ona bağışlamak üzere...
ona annemi yolladım...bütün bakımını üstlensin diye...
ve böyle iyi bi dosta..
şu anda düğünleri yapılmak üzere ve ona layık olduğuna inandığım..
kızkardeşimi verdim...



HEDİYELER YERLERE ATILMAMALI...UMARIM BİR GÜN  BENİ ANLARSIN...DOSTLUK VE SEVGİ BİR DAĞDA KAYBOLMUŞKEN ONA RASTLAMAKTIR...

DAĞLI...